پارت شصت و نهم :

حیاط دانشگاه بوی باران نیمه‌کاره می‌داد؛ بارانی که انگار پشیمان شده و وسط راه برگشته باشد بالا. آسمان خاکستری کم‌جان روی ساختمان‌های سیمانی خم شده بود؛ مثل دستی که روی پیشانی تب‌دار شهر بکشد. باد سردی که از لابه‌لای درخت‌های لخت می‌گذشت، ته تهش بوی نا و برگ نم‌خورده داشت.
مهوان از جلوی دانشکدۀ هنر گذشت. پشت شیشۀ کافه چند دانشجو می‌خندیدند. استکان‌ها بخار کرده بود؛ لپ‌تاپ‌ها

مطالعه‌ی این پارت کمتر از ۱۵ دقیقه زمان میبرد.

این پارت ۱۹۳ روز پیش تقدیم شما شده است.
آخرین نظرات ارسال شده
  • محیا

    1

    وای این دختر چقدر جسور و باهوشه واقعا کمن اینجور انسان ها ممنون عالی بود

    ۶ ماه پیش
  • فخری

    0

    عالی بود ممنون از رمان خوبت عزیزم قلم زیبات ماندگار ❤️ 🍀 ❤️ 🍀 ❤️ 🍀

    ۶ ماه پیش
  • فاطی

    1

    خانم بامیری عزیزم...امکانش هست بدونم حول چه اتفاقی این رمان...چه واقعه ای رو داره شرح میده..

    ۶ ماه پیش
  • حنانه بامیری | نویسنده رمان

    داستان تاریخی نیست زاده ذهن بنده‌ست اما در کل اشاره داره به سلاح‌های مخربی که در جنگ استفاده میشه و تبعات اون

    ۶ ماه پیش
  • فاطی

    0

    آهان..ممنون..🙏

    ۶ ماه پیش
  • پگاه

    0

    ممنون از شما عالی بود لذت بردم

    ۶ ماه پیش
  • سهیل۲۹

    2

    اوه خیلی هیجان انگیز شد..چقد تو مسائل شیمی اطلاعات دارید..دمتون گرم

    ۶ ماه پیش
کپی شد!
در حال ارسال نظر... لطفاً شکیبا باشید
ثبت نظر و امتیاز
نظرت به دیگران کمک می‌کند
شما چه امتیازی می‌دهید؟
برای ثبت امتیاز روی ستاره‌ها کلیک کنید
نام شما (اختیاری)
متن نظر (اختیاری)
۰ / ۳۰۰
خصوصی ارسال شود؟
فقط نویسنده نظر شما را می‌بیند و اینجا نمایش داده نمیشود
از اینکه نظرتان را با ما در میان می‌گذارید سپاسگزاریم 🙏

نظر شما کمی کوتاه است. چند کلمه بیشتر می‌تواند تفاوت بزرگی ایجاد کند و به خوانندگان دیگر کمک کند بهتر تصمیم بگیرند. مثلاً می‌توانید بنویسید:

  • چه چیزی در داستان، شخصیت‌ها یا نثر نویسنده برایتان جذاب بود؟
  • آیا رمان توانست با شما ارتباط برقرار کند یا احساسی را برانگیزد؟
با تشکر از همکاری شما ❤️